Je hebt gevoed, verschoond en gewiegd. Misschien heb je je baby zelfs nog een keer opgepakt, rondgelopen of opnieuw geprobeerd neer te leggen. En toch blijft je baby huilen. Veel ouders herkennen dit moment. Het kan frustrerend, machteloos en soms ook verdrietig voelen. Misschien vraag je je af of je iets verkeerd doet of mis je een signaal van je baby. Weet dat huilen bij baby’s hoort en niet betekent dat je faalt als ouder. Huilen is namelijk de belangrijkste manier waarop een baby communiceert.
Waarom baby’s huilen
Baby’s huilen omdat dit hun manier is om te communiceren. Ze kunnen nog niet praten, maar door te huilen laten ze merken dat ze iets nodig hebben of dat iets niet prettig voelt. Een baby kan bijvoorbeeld huilen omdat hij honger heeft, een vieze luier heeft, pijn ervaart of zich niet lekker voelt. Ook vermoeidheid speelt vaak een grote rol. Sommige baby’s raken sneller overprikkeld of hebben meer behoefte aan nabijheid en geborgenheid.
De ene baby huilt meer dan de andere. Dat kan met temperament te maken hebben, maar ook met hoe gevoelig een baby is voor prikkels of vermoeidheid. Hoe dan ook: huilen hoort bij de ontwikkeling van een baby en is een normale manier om aandacht te vragen.
Weet dat huilen bij baby’s hoort en niet betekent dat je faalt als ouder. Huilen is namelijk de belangrijkste manier waarop een baby communiceert.
Is het laten huilen van je baby schadelijk?
Veel ouders vragen zich af of het schadelijk is om hun baby te laten huilen, bijvoorbeeld wanneer je je baby probeert te leren zelfstandig in slaap te vallen. Het idee dat huilen direct schadelijk zou zijn, zorgt vaak voor onzekerheid en schuldgevoel bij ouders.
Uit verschillende wetenschappelijke onderzoeken blijkt echter dat gecontroleerd huilen geen negatieve effecten heeft op de ontwikkeling van een kind. Zo laat onderzoek zien dat er geen verschil is in hechting tussen ouders en kinderen, ook niet op langere termijn. Kinderen hadden later niet meer angst, gedragsproblemen of emotionele problemen dan andere kinderen.
De eerste 16 weken: je baby heeft nog veel hulp nodig bij het slapen
In de eerste maanden zijn de meeste baby’s nog niet in staat om zichzelf goed te kalmeren. Verwachten dat een jonge baby vanzelf in slaap valt wanneer hij huilt, werkt daarom vaak nog niet goed. Dat betekent niet dat je meteen bij elk geluidje naar je baby hoeft te gaan. Het is helemaal oké om soms een paar minuten af te wachten om te kijken wat er gebeurt.
Omdat jonge baby’s vaak nog veel hulp nodig hebben bij het in slaap vallen, kan het helpend zijn om nabijheid te bieden en een kalmeringsmethode te gebruiken. Een methode die hierbij kan helpen is de pick up – put down methode. Je legt je baby in bed wanneer hij slaperig is. Wanneer het huilen toeneemt, pak je hem op om te troosten. Zodra hij weer rustiger is, leg je hem terug. Zo voelt je baby zich gesteund terwijl hij geleidelijk went aan het slapen in zijn bedje. In mijn 0–16 weken slaapgids leg ik deze methode uitgebreider uit.
In deze fase merken veel ouders dat hun baby gaat huilen zodra hij in het bedje of de co-sleeper wordt gelegd. Dit kan bijvoorbeeld komen door de behoefte aan nabijheid. In zulke situaties kan een kalmeringsmethode zoals pick up – put down helpen. Lukt dit niet goed? Dan is het ook helemaal oké om je baby eerst in slaap te wiegen. Probeer dit wel langzaam af te bouwen door je baby steeds iets wakkerder in bed te leggen. Geef dit proces echter de tijd.
Vanaf 4 maanden: meer ruimte voor zelfstandig slapen
Vanaf ongeveer vier maanden verandert er vaak iets in de ontwikkeling van je baby. Baby’s worden lichamelijk en neurologisch rijper en kunnen zichzelf steeds beter kalmeren.
Dit is vaak een geschikt moment om geleidelijk te werken aan een aanpak waarbij je een balans vindt tussen nabijheid en zelfstandig slapen. Je blijft beschikbaar voor je baby en biedt geruststelling wanneer dat nodig is, maar je geeft hem of haar ook de kans om zelf tot rust te komen en in slaap te vallen.
Let ook op je eigen lichaamshouding
Als je de kamer binnenkomt terwijl je baby huilt, probeer dan bewust even stil te staan bij je eigen houding. Kom rustig binnen, ontspan je schouders en probeer kalm te bewegen. Baby’s zijn namelijk heel gevoelig voor de emoties en spanning van hun ouders. Als jij gespannen bent, kan je baby dat onbewust oppikken – wat het soms juist moeilijker maakt om tot rust te komen.
Een simpele tip: adem voordat je de kamer binnenloopt een paar keer rustig in en uit. Dat helpt je lichaam te ontspannen, waardoor je ook rustiger op je baby kunt reageren.
Wat als het huilen vaak voorkomt
Wanneer je merkt dat je baby vaak huilt, vooral rond slaapmomenten, kan het helpen om even een stap terug te doen en naar de basis te kijken. Wanneer deze basis namelijk goed afgestemd is, wordt het voor veel baby’s makkelijker om tot rust te komen en in slaap te vallen. In mijn slaapgids vertel ik hier meer over.
Tot slot: Het is oké als je dit soms moeilijk vindt
Een huilende baby kan veel emoties oproepen. Zeker wanneer je moe bent of het gevoel hebt dat niets lijkt te helpen. Als moeder weet ik dat dit soort momenten soms echt door merg en been kunnen gaan.
Weet dat het heel normaal is om dit soms zwaar te vinden. Je hoeft het niet perfect te doen. Door stap voor stap te kijken naar wat je baby nodig heeft, ontstaat er vaak vanzelf meer rust en vertrouwen.
En soms helpt het ook om er met iemand over te praten of samen naar de situatie te kijken.
Groetjes,
Mirthe!